Voor een cursus 'digitaal inlichtingenwerk' was de opdracht:
maak een web-log. Wil ik dit wel, vroeg ik me af, maar je ziet het,
het bevalt me nog steeds, mijn digitale plakboek!
Voor een cursus 'digitaal inlichtingenwerk' was de opdracht:
maak een web-log. Wil ik dit wel, vroeg ik me af, maar je ziet het,
het bevalt me nog steeds, mijn digitale plakboek!
Het begint al wat voller te worden in de gang van het ABC. Het Zwaan-Kleef-Aan project wordt langzaam aan wat bekender. En kijk, wie hebben we daar?
Mijn buurman de parlevinker die een tijd geleden de telefoongids heeft gesierd met zijn winkeltje op het Spaarne.
Op de muren verderop is nog plek zat voor je kunst/knutselwerk, dus grijp je kans.
In een van de zalen presenteert Chris Hoefsmit zijn panoramafoto's van Haarlem. Soms is het een puzzel wat waar is door de vertekening van de enorme telelens die Chris gebruikt. Originele gesigneerde afdrukken uit het boek Haarlems Landschap zijn te koop voor € 15,-.
De vloer is belegd met foto's uit het Haarlemboek. Wel eerst even de blauwe slofjes aan...
Sara Gruen heeft grondig onderzoek verricht naar circussen in vroeger tijden en daar is Water voor de olifanten uit ontstaan. Hoofdpersoon Jacob Jankowski is door een samenloop van omstandigheden net geen dierenarts geworden en belandt per ongeluk in een circus dat per trein door Amerika reist in de jaren dertig. Hij wordt daar verliefd op zijn latere vrouw en vat een diepe liefde op voor olifant Rosie. Hij blikt terug op zijn leven als hij als 93-jarige man voor zijn deur een circus ziet verrijzen. Mooi boek, met veel vaart geschreven, geeft een interessant inkijkje in het keiharde bestaan van circusartiesten in Amerika in de jaren dertig. Spannend en romantisch en als je van olifanten houdt is dit boek helemaal een must.
Erg leuke speelse voorstelling: Heden Stad van Hotel Modern. De hoofdrolspelers zijn attributen zoals blikjes, dozen, broodjes en ketchupflessen. Met grote kartonnen dozen worden flats gesuggereerd, en kadetjes zijn de auto's. Logisch dat een wit knipbrood dan een bus is. Geluidseffecten maken het af, als je een stelletje voetbalfans hoort brullen en je ziet dan twee kluitjes rommelige bierblikjes aan een stokje dan neem je moeiteloos aan dat dat de supporters zijn. Na de voorstelling mag je op het toneel rondneuzen, leuk!, en krijg je een DVD mee met interviews met de 'hoofdpersonen'.
Fijn dat deze voorstelling weer hernomen is zodat de late ontdekkers van Hotel Modern er ook nog van kunnen genieten.
Leuk: een rondleiding in de Selimiye Moskee. Het gebouw staat in Haarlem Oost naast het Reinaldhuis en is ontworpen door Fedde Reeskamp. Het bevat niet alleen een gebedsruimte maar er is ook een kapper, een kookruimte en een kantineachtige ruimte waar gisteren een flink aantal Turkse mannen voetbal zat te kijken. Mijn collega's en ik werden welkom geheten met een glaasje thee en we kregen tekst en uitleg over de moskee en daarna een rondleiding. Interessant om zo allerlei informatie te krijgen over de moskee zelf maar ook over de islam. Grappig dat er een groepje jongeren heel relaxed zat te babbelen in de gebedsruimte, dat zul je in de katholieke kerk niet zo gauw zien.
Na de rondleiding werden we ingewijd in de geheimen van de Turkse keuken onder leiding van een charmante Turks meisje. We maakten semra (samra?), een hapje in druivenbladeren, mmm, heerlijk.
Voor wie nieuwsgierig is, elke laatste zondag van de maand worden rondleidingen georganiseerd, een aanrader!
Niet alleen heerlijke kitscherige plaatjes staan er in Het Weekblad Cinema en Theater van 1932, maar ook prachtige lettertypes:
Vandaag was de laatste kans om het Joost Swarte-huis in Amsterdam te bezoeken. Dit huis heeft Swarte ontworpen voor de Willemsstraat in de Jordaan in samenwerking met architect Sytze Visser. Het is niet een echt spectaculair ontwerp zoals de Toneelschuur. De indeling is vrij strak en modern met een enkel grapje zoals de buizenverwarming in de badkamer en de muurankers aan de gevel. Je moet er wel wat voor over hebben om één van de vier apartementen te bewonen, de huurprijzen liggen rond de 1900 euro....oef.
Het leukste vond ik nog het gele trappenhuis waar een aantal bordjes hangen met motieven die verwijzen naar de Jordaan (draaiorgel Perlee, Jan Schaefer, de
zwembadpas!). Van de tekeningen op de bordjes zijn ook weer ansichtkaarten gemaakt, smul!
Nog meer smul: Joost Swarte heeft zijn eigen snoepjes! (klik op de foto)
Laatste reacties